Seeeee

Seeeee
Vaya Eskiadaa ^^
Ja era hora eh Loving! feia moooolt ke no anavem juntes
snow, neu, bar y como no, paranoies.. xD
Ja tenim un lloc oficial a les nostres Pistes! [pero vigilem am les colilles.. ke sobreviuen a anys i anys!]




PD: el pròxim cop tindre mes cuidado am les patates.. u.u


T'estimo! i smpre u fare =)

# Posté le mercredi 24 décembre 2008 06:50

and another, and another, and another,...

and another, and another, and another,...
Torno a ser lliure!
Irònicament, em sento més encadenada, més lligada a algú que no sap ni el que busca ni el que pot trobar o perdre, atrapada en un mar negre tot i estar la llum encesa.
Tots els camins que ens van conduir fins aquí s'esvaeixen i les llums es tornen cegues, per ell. En canvi, jo veig les coses cada cop més clares, dia a dia em venen al cap totes i cada una de les pedres que ens vam trobar i que ens van fer trapussar. Però una d'elles, el va fer caure, i jo vaig seguir, mentre ell es quedava enrera, i ara per ara, ja estic massa lluny per trobar-lo... [O pot ser que no vulgui que el busqui, que seria el més evident]
Ell és l'únic que em pot salvar, després de tot.. és el meu Ruc =)

# Posté le lundi 22 décembre 2008 15:03

Modifié le lundi 22 décembre 2008 15:19

C'est Finit!

C'est Finit!











Amigos míos, la Vida es Cambio.

# Posté le dimanche 23 novembre 2008 08:36

And I, And I, And I..........

And I, And I, And I..........
Solo sé que no puedo ser más egoísta! juaa.. solo fijarme en mi, solo pensar en mi y nada, solo decir yo yo yo...
Gracias a eso puedo llegar a perder todo lo importante que he conseguido, en fin, lo más importante. Y bueno, aquí estoy, con el dolor entre ceja y ceja, sin saber de donde ni como llegó.. Por deseo quizás?¿ deseo que me hace desesperar, y por tanto sufrir? vaya vaya... ya vuelvo a hablar de mi, de mis paupérrimos e inocentes, infantiles quizás, sentimientos? la vida tan solo es un sueño.. esa realidad que conocemos....más bien dicho, esa realidad que desconocemos, porque no es lo que aparenta, de verdad.. bueno, eso.. esta realidad que desconocemos no existe, de donde coño nos mandaron destruir el mundo en que habitamos? no somos ni la milésima parte del universo y nos creemos los amos de todo..solo pensamos en nosotros mismos... mi manera de ver todo esto? pues, la verdad, todo es demasiado relativo como para fijarme en una sola filosofía.. y si todo fueran simplemente conceptos? no hay realidad creíble.. simplemente sustantivos que asignamos a lo que nos han enseñado!
A pesar de todo, sigo creyendo en que hay algo más después de mi.. mi rastro no se borrará hasta que la última persona que oyó hablar de mi muera.. No es que sea mucho tiempo comparado con lo que llevamos viviendo, pero es un alivio, digamos.. no moriré porque lo haya hecho biológicamente....
La inmensidad del ser humano... para unos tanto y para otros tan poco! pero eso depende de lo que hagas en la vida.. de que TÚ puedes marcar un antes y un después! puedes cambiar el futuro de los próximos..
No voy a pecar ni a mentir.. pero puede que tampoco quiera ir.. Pero es que tampoco me veo con fuerzas de hacerme notar, de "dir la meva" [xD], ni de que me recuerden como la típica chica egocéntrica... Y que quiero? pues, hombre.. sinceramente aún no me lo había planteado.. es la primera vez que escribo sobre mi existencia, y como los jóvenes de hoy no estamos acostumbrados a pensar, estoy poniendo sobre la mesa temas que, quizás, aún no he dado esas mil vueltas ni lo he estudiado del todo.. Da igual, tampoco nadie va a leer esto...
Dejemos un poco de lado nuestro sentido de la vida.. quiero pasar a dos vidas que se han unido con ninguna finalidad en especial.. esas dos vidas que tú y yo sabemos puede que se separen en un tiempo, no por mí, ni por ti, supongo.. [y espero] no diré por qué motivos, los sabemos tu y yo de sobras...
Se puede estar harto de una situación, lo sé.. pero discutir requiere comunicar, y esa es la base, nada más...
"así no lo arreglas" perdone, usted, mi amo y señor, antes preguntar que actuar?
piensa en todo esto... pues, pienso, pienso y pienso y no encuentro nada... aunque pueda que no encuentre porque no busque lo adecuado! la relatividad de lo absurdo me invade... no dejo de enparanoiarme..y a cuento de qué viene todas esas idioteces?! no lo sé... pero empiezan a destruir mi ser..poco a poco..
[cambio de lengua!] L'amor és un desig exasperant impossible de satisfer...[otro cambio]
y con esta frase te dejo pensando.. no te voy a pedir perdón, más que nada porque no quiero que tu lo hagas nunca.. solo quiero que entiendas con esta frase, que no demos más vueltas a cosas que puede que no se solucionen y hagan de una tonteria un valle de lágrimas.. y es que siempre tendremos diferencias..porque esto es así.. no hay más.

# Posté le dimanche 19 octobre 2008 15:55

Karen.

Karen.
Ho faria tot per tu.

# Posté le samedi 04 octobre 2008 16:43