Escrit per Karen ^^ T'estimo Alex

Escrit per Karen ^^                    T'estimo Alex
M'ha agafat aquella vena que m'agafa avegades amb tu, i només em pasa amb tu. Ja sas que aixó es algo que em pasa molts pocs cops, així que aprofita i llegeix bé!
Ets aquella persona a la que truco quan tot em va malament, quan tot em va bé, quan em pasa alguna cosa tant sigui bona com dolenta.
Ets tu.
Com vas dir, la única persona amb la que no existeixen els silencis incómodes. Si estem en silenci, estem en silenci i prou. Perqué?
Doncs no ho sé, serà per qué ens ho hem dit tot? Serà per qué pensem en altres coses?
No ho sé, peró sé que quan estem juntes hi ha alguna cosa dins meu que... em fa sentir a gust, molt a gust.
Portem quans anys d'amistat?
9? 10?
Menos? El temps passa volant. Sembla que va ser ahir quan em vaig quedar a durmir a casa del teu pare, que vam anar a comprar xuxes, i vam mirar la pel•lícula dels hombres fantasticos, no n'estic segura de que es digués així la peli.
O aquell altre que vam mirar los 13 fantasmas per qué la Laura l'havia mira't i nosaltres no.
I amb el temps hem canviat, i ara fem altres coses més apropiades per la nostra edat.
Surtim de festa, ens escapem, ens emborrachem, fumem, anem amb nois, i qué?
No es algo normal amb aquesta edat?
Ens centrem massa en altres coses com les de abans i no valoren lo que de veritat importa.
La amistat. Només espero que tothom tingui la oportunitat de tenir una amistat com la nostra.
He vist i he tingut altres amistats peró com aquesta nostra n'he vist poques, molt poques, i no n'he tingut cap més. Saps que t'estimo, ets de les poques persones per les que faria qualsevol cosa.
Sempre m'has ajudat i espero que pensis el mateix.
Potser que sempre ens diguem lo mateix, peró sempre va bé recordar-ho.
I sempre va bé tenir-ho present.
Mai, mai ens separarem.
I ni la distància, ni el temps, ni qualsevol persona, ens podrà separar.
Sempre juntes!




Alex & Karen
I love you

# Posté le mardi 05 août 2008 15:02

Et refereixes a mi?

Et refereixes a mi?
Mientras andaba hacia mi casa, tube que detenerme unos instantes por una distracción no muy grata... En un escaparate de ropa interior usaban el eslógan "Tens un somni?"
En un principio me ha creado una pequeña sonrisa furtiva; todo el mundo tiene sueños y cuando te hacen referencia a ello los recuerdas.. pero después he seguido leyendo.. El sueño trataba de hacer un anuncio para esa tienda en cuestión.. "oh, sí! quiero ser la protagonista en bragas!"
Me ha parecido de mal gusto; nunca podría comparar puro marketing con un sueño....
Y es que a veces no nos damos cuenta, pero estamos rodeados de ficción y venta, muchísima venta. No es que sea una hippie anticonsumista, pero las etiquetas hacen que me plantee si realmente vale la pena...
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le dimanche 03 août 2008 15:17

This is me saying Goodbye.. but not just for Tonight

This is me saying Goodbye.. but not just for Tonight
La relatividad de lo absurdo me invade.... esa distancia la cual parece interminable, me da la sensación de que es corta, muy corta. Solo puedo afirmar que no estoy en condiciones para escribir; una fuerte hinchazón en el pecho [la cual me produce emoción] me lo impide, pero al mismo tiempo le dice a mi ser que es necesario. Puede ser que se trate de simples ganas de vomitar?
Volver a sentir esas arcadas de lágrimas secas.. de rabias que no podía expulsar... al fin se volatizaron para convertirse en mariposas con las alas de arcoiris... Y fue como una liberación de esa pequeña Alex que empezaba a crearse dentro de mi, dejándome sin mi acelerado respirar. Solo tube energías para beber todo lo que pude de ese líquido alucinógeno hasta perder totalmente la noción de mentira y verdad.. Y le vi, y sentí rabia, odio, amor, dolor, asco.. y le vomité palabras que creía estaban escondidas ^^

Ahora solo necesito a una persona a mi lado para sentirme bien...
Demasiado bien.. Gràcies Mario =)

# Posté le samedi 02 août 2008 18:49

You're everything, I know, that makes me believe.. I'm not Alone =)

You're everything, I know, that makes me believe.. I'm not Alone =)
Él corría ya que nunca le enseñaron a andar.. tampoco le enseñaron la parte oscura de la verdad y solo tenía tiempo para escapar.. cómo se puede vivir pensándose que solo hay un camino, una forma, un solo destino?
ups! un momento, me estoy volviendo demasiado melancólica... ya que pensandolo mejor, dejarse llevar suena demasiado bien =) jugar al azar y no tener la duda de donde puedes terminar... [o empezar]
Yo, la verdad, huyo de espejismos y horas de más... Tube el valor para marcharme... pero ahora tengo miedo a llegar. Ojalá pudiera ser como él y dejarme llevar, sin saber ni importarme el dónde, cómo, cuándo y porqué...

Alguien podría explicarme dónde está la frontera entre siempre o jamás?

Dormí tras el vendaval, pero no me quité la ropa.. esta vez no. Y soñé con despertarme en otro tiempo y otra ciudad..... Se me hace extraño escribir con tanta facilidad cosas que creo que nisiquiera entiendo a la perfección. Pero, por si a caso, dejé en el sillón las pinturas y una historia en blanco. Por si quieres volver a empezar.. aunque no te aseguro que los colores tengan punta; hay un pequeño monstruo que empieza a pintar las paredes, y puede que para cuando llegues, ya solo se traten de trozos de madera, qué lástima......???? Pues no! Te jodes, y te pudres en ese sillón esperando algo que nunca sucederá... pero te quedarás ahí; Siempre tendrás una pequeña luz de esperanza por mucho que no te des cuenta.. y es lo que te hará sufrir aún más =) Vamos a ver ahora quién engaña.... porque puedo volver y soltar la realidad, puedo besar, puedo fingir que me da igual, puedo escapar, puedo romper, puede comerme la ansiedad, puedo ser fácil de engañar, puedo joder, puedo encantar, puedo llamarte sin hablar, puedo vencer, puedo palmar,....... Y solo porque puedo partirme y negociar la otra mitad.
Sólo propongo ser yo quien ponga el aire, y que al inhalar se rompa tu parte..
Por cierto! la historia en blanco es la nuestra...pero la borré. Para la próxima, tranquilo, no tiene porqué tener un principio y un final.

Me quedat agust... jeje
[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le samedi 02 août 2008 08:05

Ese es mi retrato Oscuro..

Ese es mi retrato Oscuro..
Frío
Frío puro y Limpio
Y la hoja fría del Cuchillo casi silbando mientras rebaña la carne a Rodajas..
Frialdad pura y aséptica
El flujo sanguíneo casi paralizado e inútil:
Frío.....

# Posté le mercredi 30 juillet 2008 15:14